Świątynia Opatrzności Bożej

Świątynia Opatrzności Bożej na Wilanowie

Świątynia Świętej Opatrzności Bożej popularnie jest nazywana Świątynią Opatrzności Bożej. Stanowi świątynię rzymskokatolicką, powstała na Polach Wilanowskich, jest siedzibą parafii św. Opatrzności Bożej. Pomysł jej stworzenia narodził się końcem XVIII stulecia. Miało to miejsce 2 dni po uchwaleniu Konstytucji 3 Maja, w roku 1791 decyzją Sejmu Czteroletniego, który zadecydował również uchwałą o postaniu budynku. Miało to być wyrazem podziękować za uchwalenie Konstytucji 3 Maja.

Stanisław August Poniatowski wyznaczył miejsce postania dzisiejszego Ogrodu Botanicznego mieszczącego się przy Łazienkach Królewskich. Budowa Świątyni miała zostać zrealizowana zgodnie z koncepcją Jakuba Kubickiego. Do dnia dzisiejszego zobaczyć można pozostałości fundamentów oraz kielnię, której budowa została rozpoczęta przez samego króla Poniatowskiego. W roku 1795, trzeci rozbiór Polski uniemożliwił realizację inicjatywy.

Kiedy Polska odzyskała niepodległości, budowa została wznowiona, jednocześnie wypełnione zostały zobowiązania Sejmu Czteroletniego. Wcześniej jednak ogłoszony został konkurs o charakterze publicznym na projekt obiektu. Decyzją jury, rozstrzygnięto konkurs, do którego przekazano 50 prac. Przyznane zostały 3 nagrody równorzędne pierwsze, jednakże ani jednak z prac nie zyskała aprobaty Episkopatu. W roku 1930 obwieszczono następny konkurs, spośród 15 prac, jednogłośną decyzją wyznaczono projekt autorstwa Bohdana Pniewskiego. Planowo Świątynia miała powstać na Polu Mokotowskim w Dzielnicy im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. II wojna światowa sprawiła, iż planowana budowa nie została zrealizowana.

W okresie PRL, przy wsparciu Prymasa Polski, kard. Augusta Hlonda, podjęto próby po raz kolejny rozpoczęcia budowy Świątyni. Śmierć Prymasa oraz czas reżimu radzieckiego sprawił, że plany ponownie spełzły na niczym.