zakon oo. Kamedułów Bielany Kraków

Klasztor Kamedułów Kraków Bielany

Osobą, która sprowadziła na tereny Polski zakon pustelników oo. Kamedułów był marszałek wielki koronny Mikołaj Wolski. To właśnie on za sprawą swojej fundacji sfinansował następnie kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny oraz klasztor w okolicach Krakowa – na tzw. Srebrnej Górze. Nazwa tejże góry ma nawiązywać podobno do sposobu, w jaki marszałek pozyskał tereny wzniesienia. Zgodnie z tradycyjną narracją Wolski wyprawił wielką ucztę i w ten sposób chciał przekonać do odstąpienia ówczesnego właściciela terenów Srebrnej Góry – Sebastiana Lubomirskiego. Lubomirski był z początku niechętny do oddania lesistych terenów na rzecz zakonu, ale w końcu dał się przekonać, kiedy to Wolski oddał mu w ramach podarunku bardzo cenne, srebrne naczynia, na których to spożywano potrawy podczas uroczystości. Z kolei nazwa miasta „Bielany” odnosi się bezpośrednio do zakonników. Nazwa, która opisuje dzisiaj rejon miasta, w którym umiejscowiony jest klasztor wywodzi się z wyróżniających się białych elementów habitów zakonników.

Budowa klasztoru na Srebrnej Górze trwała dosyć długo, bo od 1609 do 1630 roku. Jednym z architektów budynku był wybitny włoski specjalista w tej dziedzinie – Andrea Spezza. Fasada budynku złożona jest z dwóch wież. Jest ona szersza od samego klasztoru, bowiem przy projektowaniu zakładano daleki efekt widokowy. Dekoracja fasady, posiadająca przyczółek z balustradą ma charakter manierystyczny. W środku kościół posiada jedną nawę, całość natomiast sklepiona jest kolebkowo. Prezbiterium zamknięte jest prosto, a kaplica otwarte są do nawy rzędami. Ponadto klasztor posiada wczesnobarokowe dekoracje oraz unikalne wyposażenie z XVII i XVIII w.

Najwięcej uwagi skupiają na sobie zdecydowanie stiukowe elementy dekoracji kaplic pod wieżami. Zostały one wykonane w 1642 roku przez Jana Baptystę Falconiego. Ciekawe są także ołtarze z XVIII wieku projektu Francesca Placidiego. Kaplice: św. Romualda i Królewską są ozdobione cennymi płótnami Tomasza Dolabelli. Główny ołtarz klasztoru jest wykonany w stylu neobarokowym (II połowa XIX wieku) i jest to replika pierwszego ołtarza, który niestety spalił się w pożarze. Całość ołtarza zwieńczona jest obrazem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny autorstwa Michała Stachowicza (1814 rok).

Kameduli posiadają bardzo surowy etos, którego twardo się trzymają. Zakonnicy pracują ciężko fizycznie, przez cały czas się modlą, zobowiązują się także do pokuty i życia pustelniczego. Zakonnicy posiadają własne domki. Razem zbierają się tylko podczas modlitwy oraz sporadycznie w ciągu roku na wspólne posiłki. W trakcie rytuałów modlitewnych nie używane są w kościele żadne organy oraz inne instrumenty muzyczne. Modlitwa prowadzona jest w milczeniu, natomiast jakakolwiek rozmowa prowadzona jest tylko wtedy, gdy jest to wręcz konieczne. Jeśli już dochodzi do rozmowy pomiędzy zakonnikami to jest ona prowadzona gdzieś z boku, po cichu. Rozmowa dopuszczalna jest trzy razy w tygodniu – we wtorki, czwartki oraz soboty. Mnisi wyrzekają się potrwa mięsnych, natomiast w trakcie trwania Wielkiego Postu nie jedzą także nabiału i jaj.

Na terenie klasztoru nie ma żadnego radia oraz telewizji. Zakonnicy mają ograniczony kontakt ze światem zwłaszcza, że nie pozwala się im na żaden rodzaj urlopu czy odwiedzin u rodziny. W ciągu roku pięciokrotnie zakonnicy mogą zebrać się razem, opuścić teren zakonu i wybrać się na wspólną wycieczkę.

Na teren kościoła i klasztoru wstęp mają tylko mężczyźni. Ponadto zwiedzać zakon można tylko w określonych godzinach. Dla kobiet wstęp na teren klasztoru jest możliwy tylko dwanaście razy w ciągu roku. Dni te są ściśle określone. Kobiety mogą odwiedzić Bielany; w Wielkanoc, Poniedziałek Wielkanocny, 3 maja – w święto NMP Królowej Polski, w niedzielę Zesłania Ducha Świętego, w poniedziałek po niedzieli Zesłania Ducha Świętego, w niedzielę po 19 czerwca – dniu św. Romualda, w drugą niedzielę lipca, w czwartą niedzielę lipca,w pierwszą niedzielę sierpnia, 15 sierpnia – Wniebowzięcie NMP, 8 września – Narodzenie NMP, 25 grudnia – Boże Narodzenie.

W tych dniach kobiety mogą odwiedzić teren zakonu, ale teren dostępny dla nich do zwiedzania i tak jest wtedy ograniczony jedynie do kościoła i jego najbliższego otoczenia. Kobiety nie mają wstępu do ścisłego terenu Bielanów.